Nofollow: wat het is en wanneer je het gebruikt

Nofollow is een waarde van het rel-attribuut op een link: <a href="…" rel="nofollow">. Google introduceerde het in 2005 tegen commentaarspam. De boodschap aan zoekmachines is: deze link is geen redactionele aanbeveling van ons. Historisch betekende dat dat er geen autoriteit (link equity) doorstroomde. Sinds maart 2020 behandelt Google nofollow als hint: het model mag zelf beslissen of het de link toch meeneemt voor crawling en ranking. In de praktijk betekent dit dat een nofollow-link van een groot medium meer waard kan zijn dan een dofollow-link van een onbekend blog.

Zet nofollow of sponsored op: betaalde plaatsingen en advertorials (verplicht volgens Google's richtlijnen), affiliatelinks, links in gebruikerscontent, links naar pagina's waarvan je de kwaliteit niet kunt garanderen, en uitgaande links in ruilafspraken. Laat gewone dofollow-links staan naar bronnen die je écht aanbeveelt: dat is een normaal, gezond signaal — uitgaande links kosten je geen ranking.

Nee. Drie redenen om nofollow-links te blijven verwerven: (1) verwijzend verkeer van een relevant publiek converteert vaak beter dan organisch verkeer; (2) de merkvermelding eromheen is een entity-signaal dat losstaat van het linkattribuut; (3) AI-zoekmachines wegen bron-autoriteit en co-citatie, niet het rel-attribuut. Grote nieuwssites, Wikipedia en veel vakmedia zetten standaard nofollow — precies de bronnen die ChatGPT en Perplexity graag citeren.

Sites die organisch links verzamelen hebben altijd een mix: doorgaans 20–40% nofollow, ugc of sponsored. Zie je een profiel met bijna alleen dofollow, exact-match anchors uit gastblogs, dan is dat een patroon dat SpamBrain herkent. Bij het beoordelen van een linkaanbod is de vraag dus niet 'is hij dofollow?' maar: staat de link op een pagina met echt publiek, in relevante context, en zou een redacteur hem uit zichzelf plaatsen?